• Via dit reisverslag kun je de verrichtingen van NWC 1 op trainingskamp volgen. Dit jaar is het gezelschap neergestreken in l'Albir, Spanje. Het fotoalbum, dat steeds aangevuld wordt, is te zien via onze Facebook-pagina


    Dag 5: maandag 6 januari 
    Op de laatste dag van het trainingskamp kon er in de ochtenduren nog worden getraind. Dit ondanks het feit dat het vandaag een feestdag is in het katholieke Spanje; 3 koningen wordt uitgebreid gevierd met grote optochten/processies. Het kerstfeest wordt hiermee afgesloten. Deze feestelijkheid ging echter geheel voorbij aan N.W.C. Er werd goed en fel getraind op een verder nagenoeg leeg sportcomplex van La Nucia CF. Daar waar op de andere dagen nog vele sporters actief waren.

    Omdat met het hotel geregeld was dat de groep pas laat in de middag hoefde uit te checken, kon iedereen nog rustig gaan douchen en kon alle bagage gewoon op de kamers blijven staan totdat de terugreis aanving. Wel zo gemakkelijk. Nadat iedereen had uitgecheckt vertrok de bus om 17:20 uur naar de luchthaven van Alicante. Net na middernacht zal de groep uiteindelijk arriveren op het eigen sportpark in Asten.

    N.W.C. heeft zich wederom prima kunnen voorbereiden op een 2e seizoenshelft. Of dat uiteindelijk ook vruchten gaat afwerken, zal uiteraard nog moeten gaan blijken. Een goede basis is in ieder geval aanwezig, nu is het aan de groep om te laten zien of er voldoende focus en prestatiedrang is om stappen te zetten naar een hogere klassering dan de huidige. Zondag a.s. speelt N.W.C. in Asten een oefenwedstrijd tegen Schijndel. Er kunnen dan over en weer weinig verrassingen meer zijn aangezien beide teams elkaar 5 dagen hebben kunnen gadeslaan tijdens het trainingskamp in L'Albir. Daarnaast is het een weerzien met voormalig hoofdtrainer Henry van Alebeek en voormalig wedstrijdscout Chris van den Akker. Het aanvangstijdstip van deze wedstrijd is 12:00 uur. Een week later staat er een bekerwedstrijd op het programma. Bruheze uit Helmond is dan te gast op ons eigen sportpark. Op zondag 26 januari a.s. start de competitie weer. N.W.C. gaat dan op bezoek bij Mierlo-Hout, één van de beoogde titelkandidaten in deze 2e klasse. Daar zal blijken of het trainingskamp een goede opmaat is geweest naar een succesvolle start van het 2e deel van de competitie.


    Dag 4: zondag 5 januari
    Dat met name een deel van de meer ervaren garde onder de spelers al met wat ouderdomskwaaltjes te kampen heeft, kon aan de ontbijttafel worden geconstateerd. Voor Martijn, Mark, Teun, Sander, Timo en Chesron is 3 dagen trainingskamp blijkbaar al te veel van het goede. Of het moet zijn dat ze geen honger hadden en om die reden verstek lieten gaan.

    Met de wedstrijd van gisteren nog in de benen onderging de groep een uitlooptraining in combinatie met veel positiespel. De spieren hier en daar nog een beetje stram, maar verder is N.W.C. blessurevrij uit de oefenwedstrijd gekomen. Een prettige constatering in de wetenschap dat een kerstreces met aansluitend meerdere dagen achter elkaar fysieke inspanningen behoorlijk vermoeiend is.

    Aan goed weer is deze editie van het trainingskamp geen gebrek. Wederom een open heldere hemel met veel zonneschijn. Terrasweer om het zo maar eens te zeggen. Al zullen de spelers niet deze gedachte hebben gehad tijdens de training. Als beloning voor zijn prachtig doelpunt in de wedstrijd van gisteren mocht Robin na afloop van de training in de bus voorin naast de chauffeur zitten. Glunderend nam hij daar plaats. De spanning werd hem echter een beetje teveel. Enkele minuten later viel hij in slaap.

    Na de lunch ging de groep naar een nabij gelegen tenniscourt. Daar was volop gelegenheid om te tennissen, maar bovenal om padel te spelen. Padel is in Spanje een volkssport uit de top 3. Het spel is het best te omschrijven als een mix van squash en tennis. Alhoewel er ook werd getennist, werd het meest padel gespeeld. Nu was er immers de gelegenheid toe. Gelouterd met veel ervaring gaven hoofdtrainer Roel Nabuurs en keerperstrainer Eef Opperman de jeugd het nakijken. Zelfs de meereizende sponsoren maakten gebruik van de mogelijkheid en speelden een potje.  
     
    Voorafgaand aan deze activiteit werd nogmaals een beloning uitgedeeld door de staf. Het zestal dat niet was verschenen aan het ontbijt mocht met Eef Opperman mee naar een enkele honderden meters verderop gelegen voetbalveld. Hier werd de mogelijk opgelopen conditionele achterstand in no time ingelopen. Net als Robin glunderde ook deze groep bij terugkomst. Alhoewel dat niet aan iedereen was af te lezen door de restanten stoom die nog uit de oren kwamen. 
      
    Rond de klok van vijf ging de groep weer terug naar het hotel. Toen bleek maar weer dat het team ervaring mist. De supermarkt tegenover het hotel was deze zondagmiddag gesloten. Een grote tegenvaller. Met wanhoop in de ogen zochten de spelers hun kamer op.

    Dag 3: zaterdag 4 januari
    Met het oog op het aanvangstijdstip van de wedstrijd tegen La Nucia CF zat iedereen om 08:30 uur aan het ontbijt. Met enigszins gespannen koppies werkten de spelers hun havermout met pap naar binnen. Vandaag was er immers gelegenheid om zich aan de internationale media te presenteren. Je speelt als amateurvoetbalvereniging immers niet heel vaak tegen een buitenlandse opponent.

    Na een korte wedstrijdbespreking en dito busreis naar het sportcomplex van de tegenstander kwamen beide teams stipt 10:58 uur uit de catacomben van het knusse stadionnetje. Ook vandaag waren de weergoden ons weer goed gezind. Aan de strak blauwe hemel stond een mooi winterzonnetje. De temperatuur was dan ook zeer aangenaam. De grasmat lag er als een mooi glooiend biljartlaken bij.

    Veel idealer dan dit zullen we het dit seizoen niet vaak meer aantreffen op natuurgras. Hoofdtrainer Roel Nabuurs startte met het volgende basiselftal; Gijs, Menno, Martijn, Leon, Martijn, Douwe, Mark, Timo, Jeroen, Chesron en Sam. Al snel bleek dat de tegenstander een heel goed niveau had. Uit informatie van de meegereisde scouts bleek dat La Nucia CF deze wedstrijd gebruikte om van blessures herstellende spelers van het 1e elftal en aan de deur kloppende kanshebbers voor een basisplek in dat team een podium te geven naar de hoofdtrainer.
     
    N.W.C. speelde zeer gedisciplineerd en met veel inzet. Of om het met andere woorden te zeggen; de arbeidsethos was top. Desalniettemin kwam La Nucia CF in de 21e minuut uit het niets op een 1-0 voorsprong. Nog maar nauwelijks bekomen van deze tegenslag kreeg N.W.C. enkele minuten later de volgende dreun te verwerken (2-0). Dat het team over veel veerkracht beschikt, bleek in het vervolg van de wedstrijd. Ondanks dat de tegenstander duidelijk meer kwaliteit had en op een hoger plan speelt, bleef N.W.C. haar eigen spel spelen. De tegenstander hield de linies heel dicht bijelkaar en was in de omschakeling razendsnel. Maar echt grote kansen werden er niet meer weggegeven. N.W.C. deelde in de 1e helft een paar speldenprikjes uit, maar veel verder dan een behoorlijke kans voor Jeroen van Deursen kwam het niet. Zijn schot werd gepareerd door de keeper. Deze liet de bal nog wel los, maar er was niemand in de buurt om de daaropvolgende kans te verzilveren. Opvallende momenten waren nog een aantal reacties vanuit de achterhoede van N.W.C. naar de assistent-scheidrechter. Een drietal keren stak een verdediger de hand op als signaal dat er sprake was van buitenspel. Pas toen kwam het bewustzijn dat dit weinig zinvol was omdat men in Spanje nu eenmaal zonder assistent-scheidsrechter oefenwedstrijden speelt. En het aanwezige publiek had weinig boodschap aan al dat gezwaai. Na 45 minuten floot de zeer parmantig en elegant paraderende Spaanse arbiter voor het rustsignaal; zijn loopjes kunnen worden vergeleken met die van een paard, fazant of struisvogel. Op zijn leiding was overigens weinig aan te merken.
     
    In de 2e helft had de trainer bijna het hele elftal vervangen. Bas, Damon, Ruud, Niels, Krijn, Aziz, Teun, Tijs en Robin vervingen de moegestreden teamgenoten. De verjonging zorgde voor een mooi contrast. Elke individuele speler van La Nucia CF had meer baardgroei dan het hele team van N.W.C. bij elkaar. In nog een ander opzicht was er een verschil. Daar waar de Spanjaarden ruimschoots waren voorzien van tatoeages op de armen, droegen de Astenaren hun all-inclusive bandjes om de pols. De tegenstander dwong N.W.C. tot opbouw vanuit de achterhoede. Na elke onnauwkeurigheid en elk foutje volgde een razendsnelle omschakeling. N.W.C. kwam nog maar nauwelijks van de eigen helft af, maar tot echt grote kansen voor La Nucia CF leidde dit niet. Na een uur spelen kwam de mooiste actie van de wedstrijd. Niet van de zijde van La Nucia CF, maar juist van N.W.C. De centraal achterin spelende Damon Claessens gaf een strakke pass over ruim 30 beter naar Teun van Erp. Deze plukte de bal a la Bergkamp (WK 1998 Frankrijk) uit de lucht en schoof deze in de voeten van Robin Rijnders. Die draaide in één beweging open en krulde de bal met veel gevoel in de linker kruising van het doel. Een juweel van een aanval bekroond met een wereldgoal van deze jeugdspeler. La Nucia CF kwam vervolgens in de 70e minuut nog wel op een verdiende 3-1 voorsprong, maar daarna kan het geen potten meer breken. De eindstand van 3-1 gaf de verhoudingen op het veld dan ook goed weer. 
     
    N.W.C. heeft vandaag een zeer nuttige en goede oefenwedstrijd gespeeld. Als dit de maatstaf wordt, dan biedt dat veel perspectief naar de 2e seizoenshelft.

    Dag 2: vrijdag 3 januari 

    Bij of na het krieken van de dag toog het nagenoeg complete reisgezelschap naar de eetzaal om gebruik te maken van een zeer uitgebreid ontbijtbuffet. Dat de smaakpapillen van sommigen nog wat ontwikkeld moeten worden, getuige de constatering van Damon en Aziz dat de cappuccino naar cacao smaakte. Je kunt natuurlijk ook concluderen dat de smaakpapillen van beide heren al heel ver culinair zijn doorontwikkeld. We laten de juiste versie maar even in het midden.

    De ochtendtraining werd afgewerkt op een meer dan prima grasveld van La Nucia CF, de accommodatie van de tegenstander van morgen. Een fantastisch mooi ochtendzonnetje maakte de trainingsomstandigheden ideaal. Hoofdtrainer Roel Nabuurs kon onder deze perfecte omstandigheden een goede en gevarieerde training wegzetten. Het aanwezige Astense gezelschap genoot hier zichtbaar van. Alleen keeperstrainer Eef Opperman zat niet helemaal op een lijn met de sportparkbeheerder. Daar waar Eef van mening was dat de keepers het beste op doel konden trainen, gaf de Spaanse grasdeskundige in woord en gebaar de voorkeur aan de cornervlag. Polderaars als wij Nederlanders zijn, maakte hij vervolgens een compromis; een deel van de training van de keepers was op doel, een ander deel op een voor keepers minder logische plaats, nabij de cornervlag.

    Morgen staat een oefenwedstrijd tegen het beloftenteam van La Nucia CF op het programma. Om een beeld te geven van het niveau van deze club: het standaardteam speelt in de competitie tegen Barcelona B. Volgens insiders moet het niveau van het beloftenteam vergeleken kunnen worden met een gemiddeld beloftenteam van een betaaldvoetbalorganisatie uit de Keuken Kampioen Divisie. Vooralsnog zijn de spelers van N.W.C. hiervan echter niet onder de indruk. Over 24 uur weten we of dit terecht is. 

    Na de lunch stonden partijtjes voetvolley op het programma. Met de ervaring van vorig jaar nog op het netvlies, het strand in L'Albir bestaat voornamelijk uit kiezels, viel de keuze voor een locatie op de uitgebreide zandstranden van het aangrenzend gelegen Benidorm. Omdat een voettocht teveel tijd in beslag zou nemen, werd ervoor gekozen om met de lijnbus te reizen. In vergelijk tot de kosten van het openbaar vervoer in Nederland blijkt op die manier reizen in Spanje spotgoedkoop te zijn. Voor € 1,50 reis je al gauw een uur door vele wijken en straatjes, neem je mega veel drempels en steek je tientallen rotondes over. Een ervaring die niet iedereen uit het gezelschap even goed wist te waarderen. Een aantal besloot de terugreis anderszins te organiseren. Op welke wijze was bij het ter perse gaan van dit artikel nog niet bekend.
     
    Zoals te doen gebruikelijk werden de partijtjes voetvolley met veel enthousiasme en fanatisme gespeeld. Passant Peter Houtman, voormalig speler en momenteel scout en stadionspeaker van Feyenoord, nam ruimschoots de tijd om dit mooie schouwspel gade te slaan. De omstandigheden waren dan ook echt geweldig. Volle bak zon, lekker mul zand en een temperatuur net onder de 20 graden. Zijn constatering was niet alleen dat er op behoorlijk niveau werd gespeeld, maar ook dat als het verbale niveau van een aantal spelers gelijk zou zijn aan het voetbaltechnische niveau, N.W.C. met zekerheid een stabiele hoofdklasser zou moeten kunnen zijn. Mitchell Janssen, de meegereisde assistent-scheidsrechter van N.W.C. 1, beleefde intussen zijn vuurdoop. Hij was één van de scheidsrechters die het voetvolley in goede banen moest leiden. Hij deed dat met zoveel verve dat zelfs betweter nummer 1 van het team, Leon van den Bosch, het onderspit moest delven. Ook Mitchell lijkt klaar voor de hervatting van het voetbalseizoen. 
     
    Tussen het middagprogramma en de avondactiviteit nam Roel Nabuurs ruimschoots de tijd om met spelers gesprekken te voeren; niet individueel zoals in voorgaande jaren, maar ditmaal per linie. Hierbij maakte hij gebruik van beeldmateriaal uit wedstrijden van de eerste seizoenshelft. Er was voor de spelers dus geen uitweg om de positief kritische aandachtspunten te weerleggen. Beelden liegen immers niet. Prima les-/leermateriaal dus.
     
    Morgen wacht de eerste wedstrijd van het nog zeer prille jaar. Een goede nachtrust als voorbereiding is dan wenselijk. Zeker gezien het relatief vroege aanvangstijdstip (11:00 uur). Gelukkig heeft dit team deze focus.


    Dag 1: donderdag 2 januari

    De opening van het reisverslag van dag 1 is inmiddels redelijk standaard geworden. Voor de 11e (!) keer in successie is N.W.C. 1 voor een trainingskamp afgereisd naar een zonnig oord. Evenals vorig jaar bereidt de selectie zich voor op de 2e seizoenshelft in het dichtbij Benidorm gelegen strandplaatsje L'Albir. Hier gaat het team zich opladen voor een succesvol vervolg op een redelijk verlopen 1e deel van het seizoen. Ondanks de wisselende resultaten kan in ieder geval worden geconcludeerd dat N.W.C. 1 niet hoeft onder te doen voor welke tegenstander in deze klasse dan ook. Met iets meer geluk en focus had een hogere positie op de ranglijst tot de mogelijkheden kunnen behoren. Voldoende perspectief dus voor het resterende deel van het seizoen.

    Onder het genot van een kopje koffie verzamelde het 30-koppige gezelschap zich rond de klok van 13:30 uur in de kantine op het sportpark. Het meest spannende deel van deze reisdag was toen al achter de rug. Een dag eerder immers werden nagenoeg alle vluchten vanaf Eindhoven Airport nog geannuleerd in verband met de zeer dichte mist. Vandaag was het weliswaar bewolkt, maar was het zicht beduidend beter. Dat de eerste vluchten in de vroege ochtend nog met wat vertraging waren vertrokken, deerde niemand. Er was nagenoeg geen twijfel meer dat er niet gevlogen zou kunnen gaan worden. Het feit dat de dag ervoor nog vele gestrande reizigers op veldbedjes de nacht hadden moeten doorbrengen op de luchthaven, was voor de groep ook geen issue. Voor de staf was dit een geruststellende gedachte. Ga maar eens aan deze jonge spelersgroep uitleggen wat veldbedjes zijn. Een militaire dienstplicht waar jongens tot mannen werden gevormd en dit standaard werd onderwezen, kennen we al decennia niet meer.

    De busreis naar Eindhoven Airport, de vlucht naar Alicante en vervolgens de busreis naar L'Albir verliepen vlekkeloos. Aangekomen in het hotel stond het dinerbuffet al gereed. Na eerst rondgekeken te hebben welke teams nog meer in deze accommodatie verblijven, werden de hongerige magen gestild. Nog tijdens het nuttigen van de maaltijd liep een tweetal goede bekenden de eetzaal binnen: Henry van Alebeek en Chris van den Akker. De voormalig hoofdtrainer en de voormalig wedstrijdanalist van N.W.C. zijn momenteel actief bij v.v. Schijndel. Ook het standaardteam van deze vereniging bereidt zich voor op het vervolg van de competitie in het zonnige Spanje. Een hartelijk welkom viel hen ten deel. Alhoewel beide heren voor een deel van de huidige jonge selectie natuurlijk onbekenden zijn.
     
    Na afloop van het diner konden de eerste punten voor het individuele spellenklassement van het trainingskamp worden verdiend. Hoofdtrainer Roel Nabuurs had een aantal spellen meegenomen. Op een vriendschappelijke maar competieve manier streden de spelers om de eerste plaats in het eerste tussenklassement. Dat een aantal gasten van het hotel op de achtergrond een karaoke-versie van nummers van Queen en ABBA ten gehore bracht, deed hier geen afbreuk aan. Het is dan weer een voordeel dat de huidige generatie jongeren standaard hoorbeschermers meedraagt.
     
    Omwille van het verzoek van enkele taalpuristen van het Nederlands om extra cachet te geven aan het reisverslag, sluiten we de dag af met een mooie metafoor: "Al is de mist op Eindhoven Airport nog zo dicht, N.W.C. 1 achterhaalt die wel. Of zoiets...."
rfwbs-slide